Tuesday, February 3, 2015

म एक अपवाद

हाम्रो खानदानमा सबै भलाद्मी (बिक्रम बाहेक)
हाम्रो खानदानमा सबै पढेलेखैका  (बिक्रम बाहेक)
हाम्रो खानदानमा सबैले प्रगती गरे (बिक्रम बाहेक)
हाम्रो खानदानमा सबैे जना व्यहवारीक (बिक्रम बाहेक)

हाम्रो खानदानमा कोही जेल गएन (बिक्रम बाहेक)
हाम्रो खानदानमा कोहीले अदालतको तारीक काटेन (बिक्रम बाहेक)
हाम्रो खानदानमा कोहीले ड्रग लिएन (बिक्रम बाहेक)
हाम्रो खानदानमा कोही हावा बनेन (बिक्रम बाहेक)

आज हेर्छु म त अपवाद पो रहिछु
जुन खानदानमा जन्मिन नहुने
त्यहा पो जन्मेको रहीछु ।

हो अब तिम्रो छोराछोरीले चुरोट खाए
चुङगम हो भनेर मै भनिदिउला
तिम्रो छोराछोरीलाई बचाउन
मै फसी दिउला

अनी मात्र तिमी मलाई फेरी 
अपवादमा राख्न सक्छौ
तिम्रो छोराछोरीको गुणगान गाउन
मलाई गिराउन पाउछौ

तिम्रो छोराको गिलासमा
भएको रक्सीलाई
स्प्राइट हो भनुला
मेरो स्प्रइटलाई चाही रक्सी
अनी फेरी  अपवाद बनुला 

मेरो संगतले तिम्रो छोरा बिग्रयो रे 
अबबाट म संग नहिड्न भन
घरलाई नै जेल बनाई
त्यही थुनी राख

जे भन जती भन मलाई असर छैन
एउटा टुटेको गिलासलाई
कति पटक नै टुटाउन सक्लाउ र ?
त्यही पनि सुभकामना तिमीलाई
प्रयास सधै जारी राख
------------------------------------------
(समयले कोल्टे फेरछ क्यारे)

खुशी छ मलाई जे गरे
सधै खुलेयाम गरे
तर सबै कुरा समयमा नै गरे

न त खोक्रो सर्टिफिकेटको
अहङ्कार छ मलाई 
न त कसले के भन्ला भन्ने डर

तिमी मध्यको छोरा जस्तो
लुकेर सुधार गृह पनि बसिना
राती लुकी लुकी
जाँड धोक्दै अरुकोमा कहिले सुतिन

हिम्मत छ भने मेरै आमालाई
मै संग कागज गर भन्नेहरु
पर्दा निकाल
साचो कुरा ओकाल
नत्र अरुलाई भ्रममा राखैछु भन्ने
भ्रमले तिमीलाई नै खान्छ

तिमी मेरो बिग्रेकोमा खूशी छौ होला
तर म तिम्रो बनेकोमा
त्यही नै भेद छ तिम्रो र मेरो बिचमा
त्यसैले त म अपवाद !!
त्यसैले त म बिकल्पहिन बिकल्प !!

एउटा बिधवाको चिठी

प्रिय,
जुन दिन तिमी गयौ
त्यही दिन मेरो
चुरा फुट्यो
सिउदो पुछीयो
रातो लाउने सपना टुट्यो
अनी जिन्गदी नै लुटियो

प्रिय ,
दिन बित्दै गयो
घरमा छोरो खाने
अलछिनाई भन्न थालियो
राणी राणिको अपशब्द सुन्न पर्यो

प्रिय,
फेरी पनि सहनु नै थियो
सहदै बसे
एकदिनको कुरा रातीको मध्यरातमा
म तिमीसंग थिए मेरो सपनीमा
कोही आयो ढोका ढकढकायो
बाहीर हेरेको पुरै गाउ रहिछ
फेरी आवाज आयो
यो बोक्सी हो भनी
मलाई पिटियो
पहिला हातले
अनी लातले फेरी दाउरै दाउराले
फेरी घर छेउको बोटमा बानेर
पिट्न सुरु गरीयो
मेरो संबेदशिल अंग अंग समेत नछोडेर,
रोए कराए 
तर कसैले सुनेन बरु
फर्कियो मेरै आवाजपारी
पारीको डंडामा टोकीएर

प्रिय
बस्न सकीन घरमा
छोरीलाई काखमा च्यापी
हिडे घर नै छाडी
कहाँ हो कहाँ
तर भाग्ये डोराएको ठाँउमा

प्रिय,
काम त पाए एक
तर फेरी एक दिन
साहुलले जबर्जस्ती गर्यो
यो राणीको नभाएको
ईज्यत रागताम्य हुनेगरी लुट्यो

 प्रिय ,
काम छोडे
सहर पसे
थर थाहा नै नपाई
राणी संगै आफु कहिले रण्डी पनि बने

प्रिय,
छोरी सानी छे
उसलाई के असर परेको छ होला
उसकी आमाले शरीर बेचीरहेको बेला
मलाई सोच्दा पनि आँसु आउछ
तर म बाध्य छु प्रिय
न मर्न सकेकी छु न बाच्न

प्रिय,
जब म मर्नेछु
तिमी भएको ठाउमा पुग्ने छु
कतै तिमीले पनि मलाई
रण्डी भनेर त्याग्ने त होईन ?
हो प्रिय मलाई डर छ


तिम्री उही सति जाननसकेकी राणी !!!